Παραλία Αστακού: Οι υποδομές για ΑμεΑ δεν είναι για όλους – Σεβασμός στον χώρο και στους ανθρώπους που τον έχουν ανάγκη

Υπάρχουν ορισμένα ζητήματα που δεν θα έπρεπε καν να χρειάζεται να συζητάμε. Κι όμως, η πραγματικότητα μάς αναγκάζει να επανερχόμαστε.

Πριν από λίγες ημέρες είχαμε αναδείξει μέσα από σχετικό άρθρο το ζήτημα της χρήσης της ειδικής υποδομής πρόσβασης στη θάλασσα στην παραλία του Αστακού από ανθρώπους που δεν τη χρειάζονται, επισημαίνοντας κάτι απλό αλλά ουσιαστικό:

Οι υποδομές που έχουν δημιουργηθεί για την εξυπηρέτηση των ατόμων με αναπηρία δεν είναι παιχνίδι, ούτε κοινός χώρος αναψυχής για όσους δεν έχουν ανάγκη τις συγκεκριμένες διευκολύνσεις.

Με αφορμή όμως τις νέες εικόνες και προκειμένου να υπάρχει μια σωστή και πλήρης αποτύπωση της πραγματικότητας, θεωρούμε απαραίτητο να κάνουμε μία σημαντική διευκρίνιση.

Ο συγκεκριμένος χώρος έχει διαμορφωθεί ειδικά για την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ

Ο χώρος που βρίσκεται στην παραλία Αστακού του Δήμου Ξηρομέρου δεν είναι ένας τυχαίος χώρος της παραλίας.

Έχει διαμορφωθεί ειδικά για την εξυπηρέτηση ανθρώπων με αναπηρία και περιλαμβάνει υποδομές που έχουν ως σκοπό να διευκολύνουν την πρόσβαση και την παραμονή τους στην παραλία.

Στον συγκεκριμένο χώρο υπάρχει η ειδική υποδομή πρόσβασης προς τη θάλασσα, καθώς και οι απαραίτητες διαμορφώσεις για την καλύτερη εξυπηρέτηση των ανθρώπων που αντιμετωπίζουν κινητικές δυσκολίες.

Παράλληλα, στον χώρο έχουν τοποθετηθεί και ξαπλώστρες, οι οποίες αποτελούν μέρος της συνολικής διαμόρφωσης και έχουν προβλεφθεί ώστε οι άνθρωποι που κάνουν χρήση των συγκεκριμένων υποδομών να μπορούν να παραμένουν και να απολαμβάνουν την παραλία με μεγαλύτερη άνεση.

Επομένως, πρέπει να γίνει απολύτως ξεκάθαρο:

Το ζήτημα δεν είναι η ύπαρξη ξαπλωστρών στον συγκεκριμένο χώρο.

Οι ξαπλώστρες αποτελούν μέρος της ειδικής διαμόρφωσης.

Το ζήτημα είναι ποιος χρησιμοποιεί τον συγκεκριμένο χώρο και τις συγκεκριμένες υποδομές.

Γιατί όταν ένας χώρος έχει δημιουργηθεί με συγκεκριμένο σκοπό, ο σκοπός αυτός πρέπει να γίνεται σεβαστός.

Οι υποδομές δεν υπάρχουν απλώς για να φαίνονται

Η δημιουργία μιας προσβάσιμης παραλίας είναι ένα σημαντικό βήμα.

Όμως η πραγματική προσβασιμότητα δεν σταματά στην κατασκευή μιας ράμπας, στην εγκατάσταση ενός μηχανισμού πρόσβασης στη θάλασσα ή στην τοποθέτηση ειδικού εξοπλισμού.

Η προσβασιμότητα έχει πραγματικό νόημα μόνο όταν οι υποδομές αυτές παραμένουν διαθέσιμες για εκείνον που πραγματικά τις χρειάζεται.

Τι νόημα έχει να υπάρχει ένας ειδικά διαμορφωμένος χώρος, αν ένας άνθρωπος με αναπηρία φτάσει στην παραλία και τον βρει κατειλημμένο;

Τι νόημα έχει να υπάρχουν ειδικές ξαπλώστρες, αν χρησιμοποιούνται από ανθρώπους που μπορούν να καθίσουν σε οποιοδήποτε άλλο σημείο της παραλίας;

Τι νόημα έχει να επενδύονται χρήματα για την προσβασιμότητα, όταν τελικά η ίδια η κοινωνία δεν σέβεται τις υποδομές που δημιουργήθηκαν για αυτόν τον σκοπό;

Αυτά είναι ερωτήματα που πρέπει να μας απασχολήσουν όλους.

«Μα εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε κάποιος ΑμεΑ...»

Ίσως κάποιος να σκεφτεί ότι δεν υπάρχει πρόβλημα όταν ο συγκεκριμένος χώρος χρησιμοποιείται προσωρινά από άλλους λουόμενους, εφόσον εκείνη τη στιγμή δεν βρίσκεται στην παραλία κάποιος άνθρωπος με αναπηρία.

Όμως αυτή η λογική είναι λανθασμένη.

Ο χώρος δεν παύει να είναι χώρος εξυπηρέτησης ΑμεΑ επειδή εκείνη τη στιγμή δεν χρησιμοποιείται.

Οι ειδικές υποδομές πρέπει να παραμένουν διαθέσιμες ανά πάσα στιγμή.

Ένας άνθρωπος με κινητικές δυσκολίες δεν θα πρέπει να φτάνει στην παραλία και να αναζητά κάποιον για να μετακινήσει μια ξαπλώστρα.

Δεν θα πρέπει να περιμένει να αδειάσει ο χώρος.

Δεν θα πρέπει να αισθάνεται ότι ενοχλεί ανθρώπους που έχουν καταλάβει μια θέση η οποία προορίζεται για τη δική του εξυπηρέτηση.

Η δυνατότητα πρόσβασης στη θάλασσα δεν μπορεί να εξαρτάται από το αν κάποιος άλλος θα αποφασίσει να απομακρυνθεί.

Δεν πρόκειται για προνόμιο – Είναι δικαίωμα

Οι άνθρωποι με αναπηρία δεν ζητούν κάτι περισσότερο από αυτό που θεωρούμε όλοι αυτονόητο.

Να μπορούν να πάνε στην παραλία.

Να μπορούν να προσεγγίσουν τη θάλασσα.

Να μπορούν να κάνουν το μπάνιο τους.

Να μπορούν να καθίσουν σε έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο.

Να μπορούν να απολαύσουν λίγες ώρες δίπλα στη θάλασσα χωρίς εμπόδια.

Για τους περισσότερους ανθρώπους, όλα αυτά είναι απλές καθημερινές κινήσεις.

Για κάποιους συμπολίτες μας όμως, απαιτούν ειδικές υποδομές.

Και ακριβώς γι' αυτό οι υποδομές αυτές δημιουργήθηκαν.

Η προσβασιμότητα δεν είναι προνόμιο. Είναι δικαίωμα.

Η ευθύνη είναι όλων μας

Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τις αρμόδιες αρχές.

Αφορά όλους όσοι επισκέπτονται την παραλία.

Αφορά τους λουόμενους.

Αφορά τους γονείς που πρέπει να εξηγούν στα παιδιά τους γιατί ορισμένες υποδομές δεν είναι παιχνίδι.

Αφορά τους ενήλικες που οφείλουν πρώτοι να δίνουν το σωστό παράδειγμα.

Αφορά επίσης όσους διαχειρίζονται ή επιβλέπουν τον χώρο, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι ειδικά διαμορφωμένες υποδομές παραμένουν διαθέσιμες για τον σκοπό που δημιουργήθηκαν.

Δεν χρειάζονται εντάσεις.

Δεν χρειάζονται αντιπαραθέσεις.

Χρειάζεται μόνο λίγη περισσότερη συνείδηση.

Λίγη περισσότερη κατανόηση.

Και πάνω απ' όλα, σεβασμός.

Μια σημαντική επισήμανση

Η παρούσα αναφορά δεν έχει σκοπό να στοχοποιήσει ή να προσβάλει συγκεκριμένα πρόσωπα.

Ο σκοπός είναι αποκλειστικά η ευαισθητοποίηση όλων μας.

Οι εικόνες που δημοσιεύονται αναδεικνύουν ένα ζήτημα που αφορά τη σωστή χρήση των δημόσιων υποδομών και ειδικότερα εκείνων που δημιουργήθηκαν για την εξυπηρέτηση των ανθρώπων με αναπηρία.

Και η ουσία είναι απλή:

Ο ειδικά διαμορφωμένος χώρος στην παραλία Αστακού, μαζί με τις υποδομές και τις ξαπλώστρες που περιλαμβάνει, δημιουργήθηκε για την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ.

Αυτόν τον σκοπό οφείλουμε όλοι να σεβαστούμε.

Δεν είναι θέμα απαγόρευσης.

Δεν είναι θέμα διαχωρισμού των ανθρώπων.

Είναι θέμα κατανόησης ότι κάποιες υποδομές υπάρχουν επειδή κάποιοι άνθρωποι τις έχουν πραγματικά ανάγκη.

Και όταν εμείς, που δεν τις χρειαζόμαστε, τις καταλαμβάνουμε χωρίς λόγο, μπορεί να στερούμε από κάποιον άλλο κάτι που για εμάς είναι απλώς μια θέση ξεκούρασης, αλλά για εκείνον αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορέσει να απολαύσει τη θάλασσα.

Ας κάνουμε το αυτονόητο

Η παραλία του Αστακού έχει τη δυνατότητα να προσφέρει σε ανθρώπους με αναπηρία πρόσβαση στη θάλασσα και έναν κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο.

Αυτό είναι κάτι θετικό και σημαντικό.

Το επόμενο βήμα είναι εξίσου σημαντικό:

Να προστατεύσουμε και να σεβαστούμε αυτές τις υποδομές.

Να αφήνουμε ελεύθερο τον χώρο.

Να μην χρησιμοποιούμε τις ειδικές εγκαταστάσεις όταν δεν τις χρειαζόμαστε.

Να μην καταλαμβάνουμε τις ξαπλώστρες που έχουν προβλεφθεί για την εξυπηρέτηση των ΑμεΑ.

Να σκεφτόμαστε ότι πίσω από κάθε ειδική υποδομή υπάρχει ένας άνθρωπος που μπορεί να τη χρειαστεί εκείνη ακριβώς τη στιγμή.

Γιατί τελικά ο πολιτισμός μιας κοινωνίας δεν φαίνεται μόνο από τα έργα που κατασκευάζει.

Φαίνεται από τον τρόπο που τα σέβεται.

Και κυρίως από τον τρόπο που σέβεται τους ανθρώπους για τους οποίους αυτά τα έργα δημιουργήθηκαν.

Οι υποδομές ΑμεΑ στην παραλία Αστακού δεν είναι απλώς ένας ακόμη χώρος της παραλίας. Είναι ένας χώρος ισότιμης πρόσβασης και αξιοπρέπειας. Ας τον αφήσουμε διαθέσιμο για εκείνους που πραγματικά τον χρειάζονται.